Pokazywanie postów oznaczonych etykietą studia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą studia. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 7 lipca 2015

Magister!

Dzisiaj nadszedł TEN dzień kiedy zostałam magistrem :)

Ale od początku, bo to był dzień pełen przygód. 
To chyba jasne i logiczne, że dzisiejsza noc nie była przespana.
W dodatku obudziłam się wcześnie rano. Zbyt wcześnie żeby już funkcjonować.
Ponad godzina nad notatkami wcale nie sprawiła, że poczułam się mądrzejsza.
A wszystko szło mi jak po grudzie - jedzenie, ubieranie, a czesanie to był koszmar.

Obrona teoretycznie miała zacząć się o godzinie 13. Albo 14. Zdania były podzielone.
Natomiast na 12 byłam umówiona w kwiaciarni, że odbiorę bukiety dla komisji.
Tuż przed 12 dzwoni do mnie kolega z seminarium z informacją, że ludzie przed nami (licencjat)
jakoś tak szybko się obronili i nasza obrona zacznie się wcześniej, ok 12.30.
Myślałam, że serce mi stanie ... Albo pozabijam szanowną komisję.
Zaraz po odebraniu kwiatów, pomalowałam się szybko w samochodzie i na uczelnię.
Weszły już 2 osoby (ja byłam pierwsza na liście ...), a po jakiś 15 weszłam ja :)

Na dzień dobry usłyszałam od promotora, że w końcu porozmawiamy o jego ulubionym temacie,
bo opieka paliatywna nad dziećmi to jego "konik", coś czym się zajmuje.
On zadał 2 pytania, recenzentka zadała 1 i po 5 minutach byłam już PO.
Ewidentnie z ich strony to była czysta formalność, bez zamiaru robienia pod górkę.

Po ok godzinie wszyscy się obronili i przyszedł czas na ogłoszenie wyników i podziękowania.
Przewodnicząca komisji podała wyniki, a promotor wygłosił takie mini przemówienie. 
Prawie wszyscy ukończyli studia z 5 na dyplomie. Ja byłam w tej "piątkowej" grupie :)
Wszyscy zgodnie uznali, że skoro kupiłam kwiaty i miałam temat jaki miałam,
to ja powinnam podziękować naszemu promotorowi i dać mu bukiet.
I okazało się, że Józio (zwany Kłapouszkiem) to prawdziwy facet, taki szarmancki.
Kiedy ujął moją dłoń i pocałował, aż mi serce stanęło :-) Ale to było miłe!
Porozmawialiśmy sobie chwilę, pożartowaliśmy, popytał co dalej z hospicjum.
A potem były zdjęcia :) Mini sesja zdjęciowa na 3 aparaty fotograficzne. Najpierw z komisją, 
a potem już indywidualnie, grupowo na zewnątrz przed wydziałem (ze śmietnikiem w tle).



piątek, 26 czerwca 2015

Czas podsumowań ...

Mało mnie tutaj od jakiegoś czasu, ale zaglądam codziennie.
Pochłonęła mnie głównie moja praca magisterska, ale też egzaminy i duuuużoooo 
papierkowej roboty oraz załatwiania "spraw ostatecznych" związanych ze studiami.
Ale wszystko co mogłam, to zrobiłam :-)

Efektem są zdane wszystkie egzaminy i pozaliczane wszystkie prace pisemne,
napisana praca magisterska na temat opieki paliatywnej nad dziećmi, 
złożone wszystkie wymagane dokumenty, zdjęcia, oświadczenia (no i praca).

Mało brakowałoby, a broniłabym się we wrześniu (chociaż co za różnica).
Uwielbiam robić wszystko na ostatni moment i tak też było w przypadku pisania mgr.
Nie przewidziałam tylko jednego - ciągłych uwag mojego promotora.
Jednak to tak naprawdę on mnie zmotywował do podkręcenia tempa słowami:
"Spokojnie, przecież nie wszyscy muszą bronić się w lipcu. Jest jeszcze wrzesień".
Co to, to nie! 

Obecnie czekam tylko na ocenę recenzentki (ocena promotora już jest) no i na
obronę, która odbędzie się 7 lipca popołudniu. I przestanę być studentką.

Zdradzę Wam jeszcze coś, co znając moje szczęście do skutku nie dojdzie :-)
Wczoraj pojawiła się iskierka nadziei na pracę. Taką na pełen etat i zgodnie z wykształceniem.
Ale ciiichooo !!! Wszytko okaże się dopiero ok połowy lipca. 


czwartek, 16 kwietnia 2015

O wyjeździe studyjnym

Jak wiecie (albo i nie) za ok 2,5 miesiąca kończę studia.

Oczywiście jeśli zdam wszystkie egzaminy, napiszę i obronię prace mgr :-)
Dlatego też tak bardzo ucieszył mnie dzisiejszy wyjazd studyjny. Mimo, że wolę jednak pracę z dorosłymi.

Tak naprawdę była to pierwsza i ostatnia taka "wycieczka", spory kawałek od domu. 

Tak więc dzisiaj, w ramach naszych zajęć specjalizacyjnych z autyzmu, pojechaliśmy do Pobiedzisk. 
Miejscowość ta znajduje się między Toruniem, a Poznaniem (bliżej tego drugiego).

Mieści się tam żłobek, przedszkole oraz szkoła podstawowa (klasy 1-3), 
gdzie pracuje się metodą Marii Montessori. 





Metoda ta kładzie nacisk na swobodny rozwój dzieci. Przeciwstawia się systemowi szkolnemu, tłumiącemu aktywność dzieci, którego symbolem była dla Marii Montessori „szkolna ławka”. Montessori uważała, że głównym zadaniem pedagogiki jest wspieranie spontaniczności i twórczości dzieci, umożliwianie im wszechstronnego rozwoju fizycznego, duchowego, kulturowego i społecznego. Odkryła także zjawisko polaryzacji uwagi u dzieci. W 1907 otworzyła przedszkole Casa dei Bambini (pol. Dom Dzieci).

Zarówno dla mnie, jak i moich koleżanek, metoda jest zgoła inna niż ta, o której od zawsze
nam mówiono, której nas zwyczajnie uczono przez te 5 lat studiów. 

Nauczyciel ma być tylko i wyłącznie "cieniem", nie ma wyręczać dziecka. I tutaj przykład z przedszkola: w grupie 3-4-latków np dzieci same przygotowują sobie posiłki (nawet jeśli jest to jajecznica), nakładają je sobie na talerze, a po posiłku zupełnie same sprzątają. Na oko 3-letnia dziewczynka po zjedzeniu śniadania, wstała od stołu, wyrzuciła do kosza resztki jedzenia, odkręciła wodę, nalała płynu do mycia naczyń na gąbkę i umyła talerz. Ja wiem, że to w niektórych domach może być zupełnie normalna, oczywista sprawa. Jednak po pierwsze to NIE JEST dom, a po drugie jej nikt nie powiedział, że ma to zrobić, nikt nie pomógł. Ona wszystko zrobiła sama. Na tym też polega m.in. pedagogika Montessori. 

Było to bardzo ciekawe doświadczenie, mimo, że raczej żadna z nas nie była tak do końca przekonana, że chciałaby pracować w takiej placówce. To tak dosadnie mówiąc "nie nasza pedagogika", coś innego, może nawet niezwykłego, ale na pewno interesującego.

Pokażę Wam małe porównanie pedagogiki Montessori i tej tradycyjnej, konwencjonalnej.

PEDAGOGIKA
MONTESSORI
PEDAGOGIKA
KONWENCJONALNA
Dziecko samo wybiera materiał do pracy
Nauczyciel ustala plan zajęć
Uporządkowane otoczenie
Dowolność ustawienia
Rozpoznawanie faz wrażliwości każdego dziecka
Dzieci traktowane zależnie od wieku
Nauczyciel zwraca się do dziecka
Nauczyciel zwraca się do grupy
Możliwość wyboru  miejsca, czasu, rodzaju pracy
Wyznaczone miejsce do pracy
Otoczenie skłania do działania
Nauczyciel stymuluje do działania
Samodoskonalenie za pomocą materiału z kontrolą błędu
Motywowanie za pomocą kar i nagród



Ale największym hitem naszego wyjazdu był WIESŁAW :-)
Jest to kot dyrektora placówki, który chodzi sobie po całym terenie i pragnie miziania.
Rzecz jasna, zrobiłyśmy kocurkowi całą sesję zdjęciową :)